Groot Parys. In Nederlandse handen. Van het echtpaar Verhaak dat in 2002 besloot om nog wat extra kleur aan de Regenboognatie toe te voegen. En wat glans aan Paarl. Al een aantal jaren doende kortom. En hun chenin blanc hebben inmiddels goed onder de knie gekregen. Zonder ’m overigens te kniehalsteren. 

Ik proefde al eerder 2013 en 2014. En onlangs ook met sommelier tevens De Grote Hamersma scribent Seuren hun meest recente 2019. 'Rijp, comfortabel abrikozenfruit en sappige meloen met een vleugje limoen en krakende hazelnoten. Vettig maar niet te, eenvoudigweg lekker' noteerde ik uit zijn mond. Inmiddels zijn we met Die Tweede Droom in 2020 aanbeland. En we dommelen rustig verder ofschoon de spiciness er dit jaar alles aan doet om de smaakpapillen wakker te schudden. Strakkere zuren bovendien. Meer pit, energieker. en meer inhoud. Zou het door die extra procent alcohol komen die ie ten opzichte van de 2019 noteert?