Altijd fascinerend om verschillende oogstjaren van een producent te proeven. Het oogstjaar 2013 begon aarzelend maar ontwikkelde zich steeds beter. De bitters. De zuren. De donkerte. Het zich in de schaduw verstoppende donkere fruit. Het fluweel over de maliënkolder. Voor de vorige DGH de 2015. Heerlijk jaar. Voor barolo en barbaresco in het algemeen. En voor die van Luisin in het bijzonder. Magische Maggiur. Uit een topjaar voor Piemonte. Compact, laurier, bramenbitters, pek met veren van een paradijsvogel. Niet de stad uit maar op een schild gehesen. Ik heb nota bene barolo’s en barbaresco’s geproefd die er kwalitatief niet mee kunnen wedijveren.