Mercurey in Côte Chalonnaise. Vroeger een beetje de Jupiler League van Bourgogne. Tot voor kort moest het ’t bovendien met name van zijn rood hebben. Wit wordt echter steeds beter. Met dank aan François de Nicolay, bio-boer in Savigny-les-Beaune. Met de hand plukken. Vervoer van de druiven in kleine kratjes om het kneuzen en oxideren van de druiven tegen te gaan. Gebruikmaken van autochtone gisten. Korte vergisting en lagering op veelal langdurig (3 tot 10 jaar) gebruikt hout. Een minutieuze mercurey is ook in 2016 weer het resultaat, ondanks een jaar vol hindernissen, met name vorst. Maar wie de toorn van Koning Winter niet voelde, kon mooi wit maken. De Nicolay lukte het. Koel geel fruit. Fijn geroosterde amandeltjes, heel voorzichtig, heel weinig. Roombroodje. Een mengeling van kamperfoelie, jasmijn en tijm. Zachte bitters. Kleine zuren. Ietsjes ranker dan de 2015 die ik vorig jaar proefde.