Clairette
De Clairette is een moeilijk geval. Hij is wat wiebelig en onvoorspelbaar, waardoor deze witte de wijnmaker nog wel eens lelijk te pakken wilde nemen. Het kneusje is zelf weer een willig slachtoffer voor ziektes en schimmels die nogal eens komen buurten in de wijngaarden. Zo blijkt de Clairette ook nogal gevoelig voor de invloed van zuurstof tijdens het wijn maken. En heeft hij het uiteindelijk tot wijn weten te schoppen, dan wordt er weer geklaagd over te veel alcohol en te weinig zuren. En dan die stijl. Wit van 100 procent Clairette ‘kleurt’ eerder geelroze dan helderwit.
De wijn ruikt wat wonderlijk: muskusachtig en blikfruit. De smaak een beetje vet, wat log. Tel daarbij op dat de hedendaagse wijndrinker zijn wit steeds frisser begint te verlangen dan is het begrijpelijk dat een solistenrol nog nauwelijks voor de Clairette weggelegd. In Clairette de Die maken ze schuimwijn met ‘m, maar hij moet dan wel de Muscat à Petits Grains naast zich dulden. En ook in Côtes du Rhône, Châteauneuf-du-Pape en Côtes du Provence heeft de Clairette een blend-functie.
Witte druif met weinig zuren uit ZUID-FRANKRIJK. In bescheiden hoeveelheden te vinden in veel witte wijnen aldaar, waarschijnlijk omdat-ie er nu eenmaal is, maar ook vanwege de inbreng van z’n frisse zuren. Hij is er omdat hij het goed doet op arme, droge grond, maar hij verliest snel terrein aan spannender soorten. Zelfs CLAIRETTE DE DIE moet het eerder hebben van de MUSCAT.
Seuren wil niet zeuren: Laagalcoholisch
Ik zie altijd een beetje op tegen de feestdagen. De cadeau- en voorbereidingsstress is medio november al af te lezen aan glazige ogen en trillende handen. Anderen kennen dat ongeco....
Kleigoed en Hamerstuk #4
Wij van Kleigoed & Hamerstuk zijn jong en in de bloei van ons leven, maar toch wel zo volwassen dat we de tijd nog hebben meegemaakt dat wijn gezond was. Goed tegen, voor en bi....